X
تبلیغات
بیماری های ویروسی - ویروس چیست ؟

بیماری های ویروسی

ویروس چیست ؟


اندازه ویروس ها از 20 تا 200 میلیونیم میلیمتر متغیر است . خط فاصله انتهای این جمله حدود 5/0 میلی متر طول دارد . حساب کنید چند ویروس روی آن جا می شوند . کشف ویروس: دانشمندان در اواخر قرن 19 به وجود ویروس ها پی بردند . با این حال تا بعد از جنگ جهانی دوم که ساختمان میکروسکوپ الکترونیکی کامل شد هیچ کس نمی دانست که ویروس ها چه شکلی دارند. ویروس ها بسیار کوچکند ولی شکل های متنوعی دارند و باعث بیماری های مختلفی می شوند. بعضی از این بیماری ها بسیار شدید هستند . ایدز ، هاری ، فلج اطفال ، سرخک ، آنفولانزا و سرما خوردگی چند نمونه از بیماری های ویروسی هستند.

ویروس ها به تنهایی موجودات زنده کاملی نیستند ، بلکه انگل حقیقی اند و برای تامین نیازهای خود کاملاً به جاندار دیگری به نام میزبان وابسته اند. هیچ انگلی نباید تا اندازه ای به میزبان خود آسیب برساند که میزبان نابود شود . هم چنین نباید میزبان خود را وارد کند که در برابر آن ایمن یا مقاوم شود، چون در هر دو صورت به زیان خود انگل است و باعث نابودی انگل می شود. ویروسی که صد درصد مبتلایان را از بین می برد به محض آنکه میزبانانش از بین بروند می میرد. مخزن بیماری : یک ویروس موفق، ویروسی است که دو میزبان داشته باشد. ویروس در یک میزبان بیماری شدیدی ایجاد می کند و در میزبان دیگری که میزبان مخزن نامیده می شود تنها باعث بروز علایمی خفیف می شود. این مساله ادامه حیات ویروس را تضمین می کند. مخزن بیماری در مورد بسیاری از ویروسهای انسانی از قبیل تبخال ، سرخک و آنفلوانزا خود انسان ها هستند. زیرا افراد مختلف درجات گوناگونی از مقاومت در برابر این ویروس ها را نشان می دهند.

قبل از هر چیز باید بدانیم که آیا ویروسها موجودات زنده محسوب می شوند یا نه . یک تعریف می گوید حیات عبارت است از یک سری فرایندهای پیچیده حاصل از دستورالعمل های خواصی که بوسیله ی اسید نوکلئیک سلول های زنده همواره در حال فعالیت می باشد. چون ویروسها در خارج از بدن میزبان به حالت خنثی به سر می برند . به این مفهوم نمی توان آنها را موجودات زنده در نظر گرفت معهذا هنگامی که ویروس ها وارد سلول میزبان می شوند اسیدهای نوکلیئک آنها فعال گشته و منجر به تکثیر ویروس می گردد. از نظر بالینی ویروسها را میتوان موجودات زنده در نظر گرفت. آن ها مانند باکتریها ، قارچهای بیماری زا آلودگی و بیماری ایجاد می کنند. به ویروس کامل ویریون گفته می شود. ویروسها یکی از کوچکترین عوامل بیماری زا در جانداران هستند که اندازه ی آنها بین 300- 200 نانومتر است . ویروسها انگل داخل سلولی هستند که این خصوصیت مهمترین تفاوت ویروسها با میکروارگاندیسها است . به نظر می رسد که ویروس ها قبل از بوکار بوتها بوجود آمده اند. به ویروس ها فاز نیز گفته می شود.

آنفلوانزا : تعداد زیادی از بیماران به دلیل تجمع مایعات در ریه هایشان جان خود را از دست دادند. پزشکان وحشت زده تصور می کردند که این بیماری عجیب شکلی از مرگ سیاه یا طاعون است ویروس به سرعت منتشر شد. ظرف شش ماه پس از سپتامبر 1919 این ویروس تنها در نیویورک جان بیش از 33000 نفر را گرفت . در زمان گسترش این همه گیری تقریباً 20 میلیون نفر در سرتاسر دنیا جان سپردند. این مقدار مرگ و میر از تلفات 4 سال جنگ بیشتر بود! به دلایلی که هنوز شناخته نشده است خطر این ویروس در جوانان بیشتر بود عامل این همه گیری ویروس آنفلوانزا بود در آن زمان هیچ کس نمی دانست که عامل آنفلوانزا یک ویروس است . در سال های پس از جنگ جهانی اول ، زمین مورد هجوم یک همه گیری ویروسی قرار گرفت که میزان مرگ و میر آن از طاعون در قرون وسطی نیز بیشتر بود. همه گیری در چهارم ماه مارس سال 1918 با گزارش اولین مورد در شهرکانزاس آغاز شد.

کلید مرگ : ویروس نسبتاً کم آزاری که در سراسر جهان پخش شده بود در ماه سپتامبر سال 1918 به ویروسی کشنده تبدیل شد. در سه حمله تقریباً همزمان، سوش جدید در فرانسه ، سیرالنون و ماساچوست گسترش پیدا کرد. سوش یعنی گروهی از میکروب ها که از یک خانواه باشند اما به خاطر صفاتی ویژه ی با بقیه خانواده تفاوت داشته باشند. سوش آنفلوانزا سال 1918 چند سال در بین انسان ها باقی مانده در بین انسان ها باقی مانده و سپس به تدریج از میان رفت یا از شدت بیماری زایی آن کاسته شد. هنوز پرسشهایی پیرامون مرگ و میر به دنبال ابتلا به این ویروس مطرح است آیا ممکن است همه گیری مرگ بار آنفلوانزا دوباره اتفاق بیفتد؟ آنفلوانزا از راه هوا از فرد آلوده به فردی دیگر منتقل می شود. ویروس ، پوشش مخاطی راه های تنفسی فوقانی را آلوده می کند. تب ، لرز ، گرفتگی و سردرد ممکن است تا یک هفته طول بکشد. بهبودی غالباً سریع است. همه گیری های آنفلوانزا از زمانی روی می دهند که یک سوش جدید با قدرت بیماری زایی زیاد بوجود بیاید. ویروسها همواره در حال تغییر هستند. طبیعی است که در هنگام میلیاردها نسخه از ویروس اشتباهاتی رخ دهد.

سرخک : در سال 1798 ژنر دانشمند انگلیسی مایه کوبی ضد آبله انسانی را متداول کرد. 180 سال بعد یعنی در سال 1977 آبله در سراسر گیتی ریشه کن شد. از آن تاریخ تا امروز موردی از این عفونت ویروسی مخوف دیده نشده است. در مورد بیماری فلج کودکان یا پولیومیلیت که ریشه کنی آن در برنامه سازمان جهانی بهداشت تا آخر سده حاضر یا پیش بینی شده ظاهراً کار آسانتر است . چه در ماه اوت 1994 اعلام شد که در قاره آمریکا بیماری فلج ریشه کن شده و ویروس های وحشی فلج دیگر در جامعه و محیط زیست در گردش نیستند. بنابراین فاصله ی زمانی بین کشف ویروس فلج و ریشه کنی آن بیش از 5 سال طول نکشید . به نظر پاره ای از پژوهشگران غربی با اعتماد و اعتقاد راسخ به پیشرفت سریع دانش بیولوژی مولکولی و ایمنی شناسی ، ریشه کنی دیگر عوامل بیماری های عفونی اعّم از باکتریانی و یا ویروسی خیلی زودتر از زمان پیش بینی شده در برنامه میسر و ممکن خواهد شد و بشر از شر دشمنان ریز و ناپیدای خود تا اواسط سده ی آینده رهایی خواهد یافت. این خوش بینی زودرس را باید با احتیاط تلقی نمود. چه در حال حاضر با همه ی پیشرفتی که در دانش تهیه واکسن و علوم وابسته به آن به ویژه در ایمنی شناسی و ژنتیک حاصل شده و امکان تهیه ی واکسن های نوترکیبی (recombinants) و نهایتاً واکسنهای بسیار خاص که با اسید نوکلئیک عوامل بیماری زا تهیه می شوند (DNA vaccines) به تازه سومین بیماری عفونی واگیر نامزد قرار گرفتن در پایگاه ریشه کنی جهانی اعلام و معرفی شده است. باید در نظر داشت که تا سال 1980 ایمنی شناسان آمریکایی سرخک را سومین هدف ریشه کنی اعلام می نمودند . پیشامد همه گیری پیش بینی شده در آمریکا در سال 1981 که تا سال 1988 هر سال حدود 3000 نفر را مبتلا ساخت بر پیش بینی خوش بینانه آمریکایی خط بطلان کشیده شد. در کودکان زیر 6 ماه را می توان محلول ایمن سازی مادران دانست . بدین معنی که در نسل حاضر مادران جوان ایمنی خود را در کودکی بوسیله ی مایه کوبی کسب نموده اند و این ایمنی به مرور زمان ضعیف و رنگ باخته شده است. در صورتی که مادران نسل های جلوتر ایمنی خود را از راه ابتلای به بیماری طبیعی سرخک بدست می آورند. مسلم است که ایمنی اکتسابی از ابتلای سرخک پایدارتر از ایمنی با مایه کوبی است و به همین سبب کودکان نسل گذشته تا 9 ماهگی معمولاً با ایمنی اکتسابی از مادر ، در قبال ویروس وحشی سرخک مصون می ماندند در صورتی که در کودکان نسل حاضر ایمنی کسب شده از مادر به قدری ناچیز است که در ماههای اول تولد کودک فاقد پادتن ضد سرخک و حساس به عفونت است . علت اصلی بروز مجدد سرخک در آمریکا و در هر کشور بیشتر معلول زمان مایه کوبی است و کمتر به قدرت ایمنی زائی واکسن ارتباط پیدا می کند.

یرقان های ویروسی: عفونت و جراحات کبد بوسیله ویروس ها عامل مهم بیماری و مرگ و میر در سراسر جهان می باشد. با اطلاعاتی که در دست است پنج گروه ویروس متفاوت ایجاد یرقان عفونی می کنند. تنها در کشور آمریکا هر سال بالغ بر ششصد هزار نفر به انواع یرقان های ویروسی مبتلا می گردند. تقسیم تقریبی موارد در بین گروه های یاد شده ویروسی به شرح زیر است ، عامل 25 درصد از موارد یرقان ویروس (HAV)A و 50 درصد ویروس (HBV) ویروس ناقصی است که در مبتلایان قبلی به یرقان ب ایجاد یرقان مجدد بسیار شدید می کند. در حال حاضر دو گونه ویروس یرقان نه A و نه B وجود دارد ، یکی از این دو گروه به نام ویروس یرقان (HCV)C است که سابقاً آن را ویروس ناشی از انتقال خون می نامیدند و نهایتاً گونه دوم که به نام ویروس یرقان زایی E(HEV) نام دارد و بیشتر در کشورهای جهان سوم دیده می شود گرچه عفونت حاد یرقان با هر یک از این ویروس ها عواقب ناخوش آیندی به دنبال دارد اما سه گونه یرقان های ناشی از ویروس های D,C,B پس از دوره حاد به حال مزمن و مکتوم در آمده و بیمار ناقل مزمن و مخفی ویروس می گردد. و خود بیمار هم از عواقب بعدی بیماری خاصی تشمع کبد و سرطان (HCV,HBV) مبتلا خواهد گردید. ناقلین مزمن منبع عمده ایجاد عفونت هستند، چه خود بدون نشانه های ظاهری ویروس بیماری را منتشر می نمایند و ویروس های (HAV, HBV, HCV, HDV) بدین ترتیب به افراد سالم منتقل می شوند. در مورد ویروس یرقان E تا حال مخزن ویروس شناخته نشده است ، با تزریق مایه ضد یرقان در مورد ویروس هایی که برای آنها مایه تهیه شده است می توان افراد را مصون و دور از عفونت و عواقب مرگبار آن نگهداشت.

استفراغ: یکی از شایعترین علایم در دوره ی شیر خوارگی و اوایل کودکی است . توجه کمتر به کودکی که گاه و بیگاه استفراغ می کند باید معطوف گردد. امّا در مورد شیرخواری که مکرراً استفراغ می کند نیاز به ارزیابی دقیق دارد. عفونتهای برون یا درون گوارشی می تواند سبب استفراغ شود. عفونت گوش ، سیستم تنفسی و بیماری های عفونی از این قبیل است . آن دسته از عفونتهای سیستم گوارشی که سبب اسهال شود ممکن است توام با استفراغ باشد چنانچه عفونت ها را درمان نمایند امکان بر طرف شدن استفراغ وجود دارد. در شیرخوار سالم بازگشت مواد غذایی و استفراغ می تواند طبیعی تلقی شود یا ممکن است بدلیل شیر نامناسب یا شیوه تغذیه نامطلوب باشد . مصرف غذاهای چاشنی دار و تکه های درشت و حساسیت غذایی ممکن است سبب استفراغ شود. علت استفراغ غالباً با تاریخچه ای که والدین می دهند مشخص می شود. پرسشها در ارتباط با وضعیت کودک یا شیرخوار پیش از وقوع استفراغ ، مدت استفراغ توصیف مواد، وجود تب یا نشانه های دیگر بالینی مطرح می شود. چنانچه اعضاء خانواده در گذشته ی نزدیک یا همزمان دچار بیماری مشابه یا اسهال باشند ، احتمالاً ممکن است علت آن آلودگی غذای مصرفی باشد. ویروس اپ .

اشتاین بار: بیشتر افراد بالغ در غالب کشورها در کودکی آلوده به بیماری اپ. اشتاین .بار یا (EBV) شده اند. بموجب آماری از ایالات متحده ی آمریکا 90 درصد افراد دردوران حیات خود دچار این عفونت می گردند. عفونت ابتدائی با این ویروس در کودکان بدون هیچ گونه نشانی سپری می شود، در صورتیکه عفونت در نوجوانان و جوانان معمولاً با مونونوکلئوز عفونی همراه می باشد و در موارد استثنایی بیماری به شکل مزمن در می آید. در نواحی جغرافیایی خاصی از جهان و گروه های ویژه ای این عفونت با کارسینومای حلق و بینی و یا با بورکیت انفوما همراه است . مایه های آزمایشی را با گلیکوپروتئین سطحی ویروس (gp220.3509) بعنوان مایه ی ایمنی زا فراهم نموده اند و برای تهیه ی این گلیکوپروتئین از روش های مهندسی ژنتیک استفاده شده است . در حدود پنجاه درصد این پادگان ها را کربوهیدراتها تشکیل می دهند و نقش آن در ویروس زنده کمک به چسبیدن ویروس به یاخته ی میزبان و ایجاد پادتن خنثی کننده می باشد. ویروس های چند هسته ای: تهیه ی مایع برای این دسته از ویروس ها کاری مشکل اما ضروری است. واکنش های غیر منتظره و شدیدی که در سال 1960 با استفاده از مایع کشته با فرمالین پیش آمد پژوهندگان را بر آن داشت که در تهیه ی مایع آزمایشی نخست واکنش آنرا در حیوانات مورد بررسی قرار داده و سپس برای انسان تجویز نمایند. در طی سه دهه ی آخر مایه های متعدد با استفاده از دانش مولکولی و مهندسی ژنتیک در حیوانات مورد آزمایش قرار گرفته است که ذکر آنها موجب اطاله مطلب می شود. این آزمایش ها با دو گونه ی A,B این ویروسها انجام گرفته و سعی بر این بوده که به ضد ( گلیکوپروتئین F) و گلیکوپروتئین G یا وسیله ی چسبیدن ویروس به سطح یاخته ها ایمنی خلطی و یاخته ای ایجاد نماید. نتایج آزمایشی کم و بیش رضایت بخشی از این بررسی ها بدست آمده است.

سرماخوردگی: سرماخوردگی ساده ترین و در عین حال یکی از ناراحت کننده ترین بیماری های عفونی انسان در تمام فصول سال و در همه جای جهان است . انسان سالم بالغ ممکن است در طی سال یکی دوبار و حتی تا هفت بار دچار سرماخوردگی ، که ربطی به گریپ ندارد ، بشود. عامل سرماخوردگی عده زیادی از ویروس ها هستند که هر یک به سهم خود و به حساب خود ایجاد بیماری کم و بیش خفیفی در حلق و حنجره و تنفسی می کنند و شفای از یکی از این بیماری ها در قبال بیماری مشابه اما با ویروس دیگر سرماخوردگی ایجاد مصنونیت نمی نماید. نخستین گروه از این ویروس ها به نام شبه گریپ معروفند . اولین ویروس از این گروه در سال 1953 در شهر سندای موشی که ریه کودکی مرده از ذات الریه به آن تزریق شده بود جدا گردید و بعدها سایر ویروس ها شبه گریپ از انسان و مشابه آن ها از حیوانات جدا شده به طوری که چهارگونه ویروس شبیه آنفولانزا هر یک می توانند منشاء عوارض تنفسی در انسان ، میمون و یا دیگر حیوانات باشند.

سرخجه : بیماری خفیف ویروسی است که کودکان و نوجوانان را مبتلا می سازد. اگر چه همه گیری بیماری گاهی در آموزشگاهها و سربازخانه ها موجب وقفه در کار و فعالیت گروه های سنی حساس می گردد، اما اهمیت بیماری در ایجاد رویان هائی با ناهنجاری های مختلف از زمان بارداری است که در نخستین ماه های آبستنی به بیماری دچار می گردد. کلیات : تشخیص تفریقی سرخجه از سرخک و مخملک در اواخر سده هیجدهم در آلمان بعمل آمده است . در اوایل و اواسط سده نوزدهم همه گیری های متعددی از این در انگلستان و آمریکا شایع شده است . نام روبلا را در سال 1866 ویل به سرخجه داده و به این ترتیب آنرا از سرخک مجزی نموده است . در گذشته بیماری با همه پراکندگی که ثابت نمود ویروس سرخجه در ماه های اول آبستنی موجب آب آوردگی چشم و بیماری های قلبی در نوزادان می شود موجب گردید که دانشمندان بررسی های گسترده ای درباره سرخجه و عامل مولد آن بعمل آوردند. در اینجا لازم به یادآوری است که علاوه بر ویروس سرخجه که بیش از چهار دهه نیست که ناخوشی زائی آن برای رویان کشف گردیده عامل عفونی دیگری از گروه انگلهای کل سلولی به نام توکسوپلاسما گوندیی نیز گاهی ایجاد بیماری عفونی حادی می نماید که اگر عفونت در ماه های اول بارداری باشد ، ناهنجاری هائی در چشم و مغز رویان ایجاد می شود.

ایدز AIDS : این حقیقت که AIDS ظرف مدت کمتر از ده سال پیش از شناخته شدن به یک بیماری پاندمیک تبدیل شده است نمایانگر اهمیت مسافرت جهانی در انتقال بیماری ها می باشد. اهمیت انتقال سریع زمانی بیشتر به نظر می رسد که بدانیم ویروس AIDS تنها در پس تماس نزدیک دو نفراز طریق فعالیت جنسی یا خون موجود در سوزنها انتقال می یابد. ویروس HIV همانند HIV مسبب نقص ایمنی اما کمتر قابل سرایت در مراحل زودرس است . بالاترین میزان شیوع آن در آفریقای غربی است . به مبارزه طلبیدن بهداشت جامعه مکانیسم های نظارت ، مراقبت و کنترل این بیماری را به وجود می آورد. به گونه ای که به طور منظم در ایالات متحده وجود ندارد .به دلیل نادر بودن HIV بیماران با نشانه های اختلال در عملکرد ایمنی نیاز به انجام روتین آزمون برای آن ندارند. اما بیماران با نقص ایمنی باید از نظر HIV در صورت منفی بودن آزمون تایید شده HIV یا افراد دارای سفر به کشورهای با شیوع HIV مورد آزمون قرار گیرند.

اسهال : اسهال یکی از شایعترین نشانه های بیماری در شیرخواران و کودک است . زیاد شدن مایع تعداد دستشویی رفتن و حجم و همچنین تغییر احتمالی رنگ می تواند کیفیت اختلاف را با مدفوع طبیعی روشن سازد. انواع اسهال: حاد : معمولاً خود به خود کنترل می شود مگر این که شیر خوار دچار کم آبی شده باشد مزمن : ممکن است به وسیله ی عفونتهای درون و برون گوارشی رخ دهد. سرکش : معمولاً زودتر از 3 ماهگی دیده می شود که توام با عفونت و اشکال تغذیه ای رخ می دهد.

بررسی کودکان دچار اسهال: 1- بررسی وزن قبل از بیماری و زمان بیماری 2- دفعات و مشخصات مدفوع در زمان سلامت و بیماری 3- توصیف حالت مدفوع از نظر قوام حجم ، رنگ ، وجود خون یا مخاط درمان : مایع رسانی : تزریق وریدی یک روش اضطرابی در شیرخواری است که کم آب دارد . دارویی: در درمان دارویی می توان از داروهایی نظیر آمین سیلین ، آموکسی سیلین و کلوامفینکل استفاده کرد. هاری : هاری بیماری عفونی حاد دستگاه عصبی است که معمولاً سگ و گربه و حیوانات وحشی به انسان و حیوانات خون گرم منتقل می نمایند. چون ویروس عامل بیماری در بزاق حیوان آلوده فراوان است بیشتر از راه گزیدن و تزریق بزاق بیماری سرایت می کند. دوره ی کمون 1 تا 3 ماه است ؛ اما ممکن است این مدت 10 روز و یا آنطور که در مورد یک پاکستانی مهاجر به انگلستان مشاهده شده در حدود 14 ماه باشد. بهبود از هاری بجز یکی دومورد که در سال های اخیر در مطبوعات علمی منعکس گردیده ذکر نشده و بیماری صددرصد کشنده است. آنچه مسلم است ویروس هاری به شکل مکتوم در بعضی از حیوانات وحشی در طبیعت زیست می نماید و گاه و بی گاه همه گیری بیماری در سگ و روباه و گرگ و حیواناتی از این قبیل در نواحی آلوده ظاهر شده و برای انسان کانون خطری ایجاد می گردد. چون ویروس در غده ی بزاقی و ریه و کلیه ها و لوزالمعده و غدد دیگر بدن هم رشد می نماید احتمال ایجاد عفونت ناپیدا در حیوانات اهلی بدون ظهور نشانی های عصبی وجود دارد. هاری از قطب تا نواحی استوائی و گرم در همه ی غاره ها و اقلیم های دنیای قدیم و دنیای جدید وجود دارد، چنانچه امروزه علاوه بر آسیا و آفریقا غالب کشورهای اروپایی و امریکا آلوده هستند. در گذشته نیز موج بیماری همه ی کشورها را فرا می گرفته و با کم شدن حلقه های انتقال خود به خود خاموشی می گردیده است. ویروس های تبخال زا : بین 60 تا 90 درصد مردم از هر نژاد و کشوری به این ویروس آلوده می شوند. گرچه آلودگی نخستین بدون عارضه و نشان ظاهری است اما در 20 تا 40 درصد افراد بالغ عود و احیاء آلودگی همراه با ایجاد زخمی در صورت است که در افراد سالم فراوان و غالباً شدید است . این ویروس می تواند منشاء عوارض متعددی از قبیل : • التهاب قرنیه • ورم پلک • مخاط چشم و اوارم قرنیه باشد . در افراد مبتلا به نقص ایمنی پراکندگی ویروس در بدن عوارض شدیدی به همراه دارد. در ایالات متحده ی آمریکا و رم مغز پراکنده و حاد معلول حضور این ویروس در بدن می باشد. البته درمان باداروی ضد ویروس اسیکلویر (Acyclovir) از میزان مرگ و میر در این مبتلایان می کاهد اما ممکن است عوارضی برای همیشه در مبتلایان باقی بماند. این ویروس ممکن است گاهی مانند ویروس تبخال زای گونه ی دوم عوارضی در دستگاه های تناسلی خانم ها ایجاد و عامل خطر برای نوزادان باشد. اثرات مایه ی ضد ویروس تبخال زای گونه ی یک در حیوان آزمایشی مناسب مورد پژوهش قرار خواهد گرفت و اطلاعاتی که از این پژوهش ها بدست می آید راه گشای پژوهش های عمیق تر و نتیجه گیری و بهتر از مایه ی ضد ویروس تبخال زای گونه ی 2 خواهد بود. فلج اطفال : بیماری فلج اطفال را هزار و پانصد سال قبل از میلاد مسیح می شناختند ولی از ویروس و چگونگی آن بی اطلاع بودند. بعدها معلوم شد که این بیماری مسری و همه گیر است. ویروس در خون ، مدفوع و دستگاه عصبی وجود دارد ؛ این بیماری با پیشرفت تمدن نسبت مستقیم دارد ، یعنی در ممالک متمدن خیلی فراوانتر از نقاط عقب افتاده است . نشانه های فلج اطفال : سابق بر این تصور می شد که این بیماری مخصوص کودکان است ولی این تصور اشتباه بود زیرا تمام کسانی که با ویروس روبرو می شوند به بیماری مبتلا می گردند و عده ای از مبتلایان به این بیماری فلج و زمین گیر می شوند. دوره ی نهفتگی متوسط فلج کودکان 10 روز است . گاهی ویروس این بیماری مدتها در گلو و روده ی اشخاص سالم بدون ایجاد مزاحمت زندگی می کند ولی به محض مساعد شدن زمینه ی مزاجی شخص از قبیل پرکاری ، واکسیناسیون ، کشیدن دندان ، در آوردن لوزه ها و بیماری های دیگر عامل بیماری شروع به رشد و فعالیت کرده و وارد دستگاه عصبی می شود و باعث فلج می گردد. طریقه سرایت : عامل بیماری گاه مستقیماً از راه ترشحات حلق و بینی به اطرافیان سرایت می کند و یا بطور غیر مستقیم یعنی توسط ادرار یا مدفوع و وسایل بکار رفته ی بیمار یا آب های آلوده سبب ابتلا دیگران می شود. ویروس بیماری در گلوی بیماران 2 تا 5 روز قبل و 3 تا 5 روز بعد از بروز علائم وجود دارد. پیشگیری : با وجود کوشش های فراوانی که انجام شده امروزه به خوبی معلوم شده است که جدا نمودن افراد و تعطیل کردن مدارس یا اردوگاه ها یا بتاخیر انداختن سال تحصیلی هیچ کدام نتوانسته اند در مشی همه گیری تغییری دهند. می توان در مواقع همه گیری از چند توصیه ی زیر که بر اساس اطلاعات موجود پایه گذاری شده است استفاده نمود: - از معاشرت با خانواده ها و اجتماعات که بیماری در آنها شایع است باید خودداری کرد. - خودداری از خستگی مفرط و لرز ( آب تنی در استخرهای سرد ) و سوختگی از نور خورشید. - احتراز از خوردن میوه جات و سبزیجات خام که خوب ضد عفونی نشده اند. - جلوگیری از لوزه برداری و سایر اعمال جراحی بر روی حلق و دهان - خودداری از تزریقات بی مورد و بتاخیر انداختن واکسنهای دیفتری ، سیاه سرفه و کزاز و ... پنومونی ( التهاب ریه ) : پنومونی ویروسی : شایعتر از نوع باکتریال است گر چه در شیرخواران و نوپایان در فصول سرد دیده می شود ممکن است در هر سنی رخ دهد. ویروس سن سیتال تنفسی شایعترین میکروب ( ارگانیسم ) ایجاد کننده آن می باشد. این عفونتها ممکن است خفیف یا شدید باشد و ممکن است رال شنیده شود ( صدای غیر طبیعی ریه ) تعداد کل گلبول های سفید و انواع آن طبیعی می باشد . و در عکسبرداری نواحی متراکم منتشر دیده می شود. درمان خاصی وجود ندارد ولی در کودکان خردسال ممکن است نیاز به مراقبت اختصاصی و حمایتی نیازمند باشد. طرز مراقبت از بیماری : مراقبت از شیرخواران و کودکان مبتلا به پنومونی بستگی به سن ، نوع پنومونی و شدت بیماری دارد . هدف اولیه مراقبت شامل بررسی مداوم کاستن تب ، ایجاد سهولت در تنفس ، تزریق آنتی بیوتیک ، تامین استراحت مایعات و غذا ، حمایت و آموزش والدین . مراقبت در بیمارستان یا منزل : شیر خواران و کودکان خردسال نیاز به بستری در بیمارستان دارند چون نیاز به تزریق آنتی بیوتیک و مایعات وریدی و اکسیژن رسانی در کودکان بزرگتر مبتلا به پنومونی پنوموکوکی تامین استراحت مطلق و دادن آنتی بیوتیک تب بر و افزایش مصرف مایعات است . جهت کاستن تب باید از تب بر و تامین محیط مرطوب استفاده کرد. شرایط ایجاد تنفس راحت : تقلای تنفس کودک را باید با بازبودن راه هوایی تامین رطوبت کافی در محیط توام با تجویز اکسیژن قرار دادن در وضعیت مناسب کاهش داد. بیماری آبله مرغان : آبله مرغان یک بیماری ویروسی بسیار حاد است و این بیماری مسری و خوش خیم است که اکثراً در دوران کودکی بروز می کند و عامل آن ویروس زوستر می باشد. این بیماری در بزرگسالان اغلب دارای شدت بیشتری بوده و دارای عوارضی از جمله گرفتاریهای ریوی ، عفونت می کروبی ثانویه که در اثر خارش شدید بوجود می آید. آبله مرغان در کودکان به طور معمول یک بیماری خفیف می باشد . بیماری از نظر بالینی دارای یک مرحله ی مقدماتی کوتاه بوده و سپس دانه های خارش دار جلدی ایجاد می شود. پس از چند ساعت جوش بصورت تاول در می آید و بالاخره با تشکیل کبره و بهبودی کامل پایان می پذیرد. طی این دوران خارش زیاد احساس می شود انسان ها تنها میزبان این بیماری می باشند. آبله مرغان در اصل یک بیماری دوره ی کودکی است که بیش از 90% موارد آن قبل از سن 9 سالگی می باشند اما در هر سنی ممکن است بروز کند. ویروس مولد بیماری قادر به عبور از جفت بوده و لذا ممکن است نوزادان با آبله مرغان مادرزادی متولد شوند . در بالغین مخصوصاً زنان باردار آبله مرغان با تظاهرات بیشتری همراه است . چنانچه فردی در دوران کودکی به این بیماری مبتلا شود در بزرگسالی اگر در معرض ویروس آبله مرغان قرار گیرد به بیماری زونا مبتلا خواهد شد. یک بار مبتلا شدن به بیماری آبله مرغان باعث ایجاد مصونیت دائمی در فرد بشود. نکته : آبله مرغان یک عفونت شدیداً مسری است که علامت و مشخصه آن ضایعات پوستی ( بثورات و زیکولی ) می باشد. علائم عمومی این علائم که شبیه علائم آنفلوآنزا است عبارتند از تب ، بیحالی ، بی اشتهایی ، سرددرد و گاهی اوقات درد خفیف شکم که 2-1 روز قبل از بروز ضایعات پوستی رخ می دهد. این علائم بیشتر در بچه های بزرگتر دیده می شود و تا چهار یا پنج روز باقی می ماند. علائم آبله مرغان بیماری معمولاً 17-14 روز بعد از تماس ( دوره ی کمون یا نهفته ) با فرد مبتلا به آبله مرغان یا زونا شروع می شود. عوارض آبله مرغان عفونت پوست عفونت ریه بیماری زوناپ سایر عوارضی که عبارتند از عفونت مغز یا پرده های مغزی بوسیله ی ویروس واریسلا زوستر ، التهاب قلب ، قرنیه مفاضل و کبد و پانکراس . آبله آبله چیست ؟ بیماری آبله قبلاً در تمام جهان وجود داشت . ولی بخاطر واکسن در همه جا ریشه کن شد/. امروزه آبله فقط در لابراتورهای مخصوص وجود دارد. اگر تروریستها ویروس آبله را از لابراتوری دزدیده باشند ، می توانند از آن برای بیمار کردن عده ی زیادی استفاده کنند. اگر هشدار برای آبله داده شد: به اخبار برای کسب دستور العمل ها گوش کنید. از تمام کسانی که ممکن است آبله داشته باشند دوری کنید. اگر فکر می کنید که در معرض ویروس آبله قرار گرفته اید از دیگران دوری کنید. به دکتر یا بیمارستان مراجعه کنید. آیا آبله خطرناک است ؟ بله ! درمانی برای آبله وجود ندارد . 3 نفر از 10 نفر بیمار مبتلا به آبله ممکن است بمیرند. بیشتر مردم پس از گرفتن آبله زنده می مانند ولی آنها جای زخم های ناهنجاری پیدا می کنند. شما می توانید از دارو برای کم کردن درد و جلوگیری از بیماری های جدید و نسبتاً شدید استفاده کنید. ولی سیاه زخم درمانی ندارد. واکسینه شدن بهترین راه برای پیشگیری از آبله می باشد. آیا آبله مسری است ؟ بله شما از طریق زیر ممکن است آبله بگیرید: نزدیک شدن به شخصی که آبله دارد. مخصوصاً اگر شخص تب ، دانه های پوستی و یا نقطه های قرمز رنگ بر روی زبان و اطراف دهان دارد و یا دست زدن به چیزی که به ویروس آبله آلوده است . چنان چه فکر می کنیم که با آبله در تماس بوده ایم چکار باید بکنیم ؟ فوراً به دکتر یا بیمارستان تلفن کنید و به دیگران نزدیک نشوید تا زمانی که آنها به شما بگویند که باید چکار کنید. آیا باید واکسینه شویم ؟ شما فقط در زمان شیوع آبله باید واکسینه شوید. این بهترین راه جلوگیری از شیوع آبله است . در صورت عدم شروع بیماری شما نیازی به واکسینه شدن ندارید. علائم آبله چیست ؟ شما در طول 7 تا 17 روز از زمان تماس با شخص مبتلا به آبله ممکن است این علائم را داشته باشید : تب – خستگی – سردرد و بدن درد – استفراغ آن زمان ، 2 تا چهار روز بعد از احساس بیماری ، دانه های پتوستی خود را نشان می دهند.

بهاربيست  
                 www.bahar22.com بهاربيست                   www.bahar22.com بهاربيست                   www.bahar22.com

+ نوشته شده در  چهارشنبه بیست و یکم بهمن 1388ساعت 19:54  توسط علی سینه سپهر و جواد باقری  |